8 oktober 2006  ......  geschreven in blog huisstijl - letterdiarree- met de
achterliggende overpeinzing dat dit de lezer zal dwingen tot puzzelend lezen
en begrijpen.  het effekt is meestentijds averechts en word ik niet gelezen en
al helemaal niet begrepen...
maar wij strijden voort ...
 
 
dozijn loslopende haagse harry's gesignaleerd ....... okt 2006
voor zover er bij de ontbijtbuffetten van vdvalk nog statistieken van winst en
verlies worden bijgehouden zal het de zondag 8 wel diep in de rode cijfers
staan . maar het was behalve veel ook zeker zeer smakelijk. laat ik beter
zeggen het zag er smakelijk uit.
dit vanwege het feit dat ik zelf nooit ontbijt en
er dus ook niets van heb gegeten
. zeker een voetbal elftal of zijn het gewoon
hooligans werd er aan de tafel naast ons gefluisterd. de dirty dozen was nog
niet geheel kompleet maar dat werd soepel opgelost. boots and all.
een van
die goochelaars had zich verslapen en werd na het ontbijt opgehaald met z’n
cowboy laarzen
plankgas richting utrecht en kantje boord mooi op tijd om voor
de raap  te worden geschoten.
we gingen dus paintBallen  de bardame vond
het allemaal niks maar het bedrag van de rekening werd regelmatig verhoogd
met twaalf biertjes en zo besloot ze toch maar beetje aardig te blijven. met
een soms wat minder goed passende overall en een helm met ondoorzichtig
plastic werden we al snel de killing fields ingestuurd. we moesten een
vrachtwagen verdedigen die ik eigenlijk niet voor niks zou willen hebben en
er lag een vlag in van voor de oorlog die schijnbaar heel belangrijk was. het
schieten van domme gele balletjes was veel leuker dan je zo zou denken. je
kunt er een hele nieuwe haar style mee creeren. als je heel erg je best doet
kun je er de waterpokken mee simuleren. ik heb me hoofdzakelijk met de
verdediging bezig gehouden want als je naar voren gaat word je voor de kop
geknald. als ik iets zag bewegen effe ratelen. soms was het een te ver voor uit
geschoven medestander soms was het iemand die met zijn handen omhoog
ging lopen waar ik het nut niet van in kon zien. want we hadden afgesproken
dat we geen krijgsgevangenen zouden nemen. de jongere veteranen hielden
het wat langer uit terwijl de krasse knarren wat nader kennis maakten met
juffrouw els. ze was populair en haar naam werd 52 maal geroepen. voor
onderweg terug naar den haag een overzicht van de versier etiquette
meegegeven. je kijkt een dame eerst in de ogen dan niet in die boezem staren
maar je zegt : mooie schoenen. daar scoor je mee. even een pauze in de rio2.
dat is dus ons biljartclub cafe alwaar de tshirts 52 keer omhoog gingen om
iedereen de vreselijk bloedende en etterende schotwonden te laten zien. is
niet niks als je zo uit cambodja terug komt. gelukkig bleven de onderbroeken
gewoon aan want het scheen dat enkelen ook een knetterend salvo in de ster
hadden gekregen. ik zal de attractie aanbevelen bij het coc. dan met roze verf.
via de taxi route
de grap is dat onze buschauffeur een klant uit het cafe is die
van beroep taxichauffeur is maar met een enorme omweg naar het zuiderpark
reed
 naar het zuiderpark alwaar de bar al weer snel was gevonden. bier en
zware ballen bleek een prima kombinatie. is niet per definitie altijd zo. er werd
over het algemeen heel prima gescoord en zelfs een score neergezet die in
een clubkampioenschap voor 50plussers zeker wel eerste plaats zou
afdwingen. andre hazes leefde er nog steeds voort maar die werd maar weer
afgevoerd toen het kluppie te luidruchtig werd. na de bowling happening met
ook circus acts
een van die gladiolen ging met ‘jeux de boule taktiek’ de
ballen over de middenstip gooien
 vervolgens op weg naar het wokrestaurant.
die waren inmiddels ingeseind door het barpersoneel van de bowlingbar dat
er een kluppie gezellige harry's aankwam en daar hadden ze akkuut de
reservering weggetoverd. maar dat mocht niet baten en zo kregen we toch
nog een 10persoonstafel met 14 stoelen. en ook nog naast het orkest. uit
voorzorg had de muziek alles wat op bouwer hazes leek zowel als de
mikrofoon weggetoverd. hetgeen een van onze danstalent harry's er niet van
zou weerhouden een dame die rustig een chinese garnaal zat te pellen van
haar stoel af te charmen en dansend in het rond te slingeren op muziek van
pat boone. het eten was natuurlijk zoals altijd heel prima en smakelijk.

het was weer een leuk gezellig dagje uit.
Tony bedankt.