8 oktober 2006 ...... geschreven in blog huisstijl - letterdiarree- met de achterliggende overpeinzing dat dit de lezer zal dwingen tot puzzelend lezen en begrijpen. het effekt is meestentijds averechts en word ik niet gelezen en al helemaal niet begrepen... maar wij strijden voort ...
dozijn loslopende haagse harry's gesignaleerd ....... okt 2006 voor zover er bij de ontbijtbuffetten van vdvalk nog statistieken van winst en verlies worden bijgehouden zal het de zondag 8 wel diep in de rode cijfers staan . maar het was behalve veel ook zeker zeer smakelijk. laat ik beter zeggen het zag er smakelijk uit. dit vanwege het feit dat ik zelf nooit ontbijt en er dus ook niets van heb gegeten. zeker een voetbal elftal of zijn het gewoon hooligans werd er aan de tafel naast ons gefluisterd. de dirty dozen was nog niet geheel kompleet maar dat werd soepel opgelost. boots and all. een van die goochelaars had zich verslapen en werd na het ontbijt opgehaald met z’n cowboy laarzen plankgas richting utrecht en kantje boord mooi op tijd om voor de raap te worden geschoten. we gingen dus paintBallen de bardame vond het allemaal niks maar het bedrag van de rekening werd regelmatig verhoogd met twaalf biertjes en zo besloot ze toch maar beetje aardig te blijven. met een soms wat minder goed passende overall en een helm met ondoorzichtig plastic werden we al snel de killing fields ingestuurd. we moesten een vrachtwagen verdedigen die ik eigenlijk niet voor niks zou willen hebben en er lag een vlag in van voor de oorlog die schijnbaar heel belangrijk was. het schieten van domme gele balletjes was veel leuker dan je zo zou denken. je kunt er een hele nieuwe haar style mee creeren. als je heel erg je best doet kun je er de waterpokken mee simuleren. ik heb me hoofdzakelijk met de verdediging bezig gehouden want als je naar voren gaat word je voor de kop geknald. als ik iets zag bewegen effe ratelen. soms was het een te ver voor uit geschoven medestander soms was het iemand die met zijn handen omhoog ging lopen waar ik het nut niet van in kon zien. want we hadden afgesproken dat we geen krijgsgevangenen zouden nemen. de jongere veteranen hielden het wat langer uit terwijl de krasse knarren wat nader kennis maakten met juffrouw els. ze was populair en haar naam werd 52 maal geroepen. voor onderweg terug naar den haag een overzicht van de versier etiquette meegegeven. je kijkt een dame eerst in de ogen dan niet in die boezem staren maar je zegt : mooie schoenen. daar scoor je mee. even een pauze in de rio2. dat is dus ons biljartclub cafe alwaar de tshirts 52 keer omhoog gingen om iedereen de vreselijk bloedende en etterende schotwonden te laten zien. is niet niks als je zo uit cambodja terug komt. gelukkig bleven de onderbroeken gewoon aan want het scheen dat enkelen ook een knetterend salvo in de ster hadden gekregen. ik zal de attractie aanbevelen bij het coc. dan met roze verf. via de taxi route de grap is dat onze buschauffeur een klant uit het cafe is die van beroep taxichauffeur is maar met een enorme omweg naar het zuiderpark reednaar het zuiderpark alwaar de bar al weer snel was gevonden. bier en zware ballen bleek een prima kombinatie. is niet per definitie altijd zo. er werd over het algemeen heel prima gescoord en zelfs een score neergezet die in een clubkampioenschap voor 50plussers zeker wel eerste plaats zou afdwingen. andre hazes leefde er nog steeds voort maar die werd maar weer afgevoerd toen het kluppie te luidruchtig werd. na de bowling happening met ook circus acts een van die gladiolen ging met ‘jeux de boule taktiek’ de ballen over de middenstip gooien vervolgens op weg naar het wokrestaurant. die waren inmiddels ingeseind door het barpersoneel van de bowlingbar dat er een kluppie gezellige harry's aankwam en daar hadden ze akkuut de reservering weggetoverd. maar dat mocht niet baten en zo kregen we toch nog een 10persoonstafel met 14 stoelen. en ook nog naast het orkest. uit voorzorg had de muziek alles wat op bouwer hazes leek zowel als de mikrofoon weggetoverd. hetgeen een van onze danstalent harry's er niet van zou weerhouden een dame die rustig een chinese garnaal zat te pellen van haar stoel af te charmen en dansend in het rond te slingeren op muziek van pat boone. het eten was natuurlijk zoals altijd heel prima en smakelijk.
het was weer een leuk gezellig dagje uit. Tony bedankt.